Rafet ULUTÜRK

Bir Gazete Haberinin Ötesinde Jeopolitik Bir Soru

1931 yılında yayımlanan Son Posta gazetesindeki “Amerika’da Türkçe Konuşan Kabileler Var” başlıklı haber, ilk bakışta ilginç bir gazete haberi gibi görülebilir. Ancak meseleye daha geniş ve stratejik açıdan bakıldığında, karşımıza yalnızca bir dil tartışması değil, insanlık tarihinin yeniden yorumlanmasına kadar uzanan büyük bir soru çıkmaktadır.

Asıl soru şudur:

Türk tarihi gerçekten bize anlatıldığı kadar mı? Yoksa Türklerin dünya tarihindeki rolü, bilinenin çok ötesinde mi?

Tarihi Kim Yazarsa Geleceği de O Şekillendirir

Dünya tarihinde güçlü devletler yalnızca toprakları değil, tarih anlatılarını da yönetmiştir.

İngilizler kendi tarihlerini, Fransızlar kendi medeniyetlerini, Ruslar kendi yayılma süreçlerini, Amerikalılar kendi kuruluş hikâyelerini dünyaya anlatmıştır.

Türkler ise çoğu zaman başkalarının yazdığı tarihin içindeki küçük bölümlerle yetinmek zorunda bırakılmıştır.

Oysa Türklerin tarih sahnesine çıkışı sadece Orta Asya ile açıklanabilecek kadar dar değildir.

Sibirya’dan Balkanlar’a, Anadolu’dan Afrika’ya, Kafkasya’dan Avrupa içlerine kadar uzanan geniş bir tarihî etki alanı vardır.

Bu nedenle Amerika yerlileriyle ilgili ortaya çıkan her iddia, yalnızca bir dil meselesi değil, dünya tarihinin yeniden okunması ihtiyacını gündeme getirmektedir.

Küresel Güç Mücadelesinde Tarih Bir Silah Haline Gelmiştir

Günümüzde savaşlar sadece silahla yapılmıyor.

Tarih üzerinden, Kimlik üzerinden, Kültür üzerinden, Dil üzerinden de yürütülüyor.

Bir milleti güçlü yapan yalnızca ekonomisi değildir.

Milletin kendisine olan inancı da stratejik güç unsurudur.

Kendi tarihine güvenmeyen toplumlar geleceğe yön veremez.

Bu nedenle son yüz yılda birçok millet kendi köklerini yeniden araştırmaya başlamıştır.

Çin bunu yapıyor.

Rusya bunu yapıyor.

Hindistan bunu yapıyor.

Türk dünyasının da kendi tarihini uluslararası ölçekte yeniden araştırması artık bir tercih değil, zorunluluktur.

Türk Dünyasının Önündeki Büyük Görev

Bugün Türk Devletleri Teşkilatı’nın güçlendiği, Türk dünyasının ekonomik ve siyasi olarak yeniden yakınlaştığı bir dönemde yaşıyoruz.

Bu süreç yalnızca ticaret ve diplomasiyle sınırlı kalamaz.

Kültürel ve tarihî araştırmalar da aynı ölçüde önemlidir.

Amerika kıtasındaki yerli topluluklar, Sibirya halkları, Alaska bölgesi, Pasifik adaları, Orta ve Güney Amerika medeniyetleri üzerinde yapılacak akademik çalışmalar yeni ufuklar açabilir.

Amaç ön yargılı sonuçlar üretmek değil;

Bilimsel yöntemlerle insanlık tarihindeki Türk izlerini araştırmaktır.

Tarihî Hafıza Olmadan Stratejik Güç Oluşmaz

Bir millet geçmişini ne kadar iyi tanırsa geleceğini o kadar sağlam kurar.

Bugün dünyada büyük güçler yalnızca ekonomik üstünlükleri sayesinde etkili değildir.

Hepsinin arkasında güçlü tarih anlatıları vardır.

Roma mirası Avrupa’yı, Çin uygarlığı Asya’yı, İngiliz mirası Anglo-Sakson dünyasını ayakta tutmaktadır.

Türk dünyasının da kendi tarihî hafızasını yeniden inşa etmesi gerekmektedir.

Çünkü hafızasını kaybeden milletler yönünü kaybeder.

Yeni Yüzyılın Sorusu

Belki de asıl mesele Amerika’da Türkçe konuşan bir kabilenin olup olmaması değildir.

Asıl mesele şudur:

Türk milleti kendi tarihini yeterince araştırıyor mu?

Eğer araştırmıyorsa, başkalarının çizdiği sınırlar içinde düşünmeye devam edecektir.

Ama araştırır, sorgular, bilimsel çalışmalarla geçmişini ortaya çıkarırsa; yalnızca tarihini öğrenmiş olmaz, geleceğini de yeniden şekillendirir.

1931’de bir gazete sütununda sorulan soru bugün hâlâ geçerlidir:

“Türkçe o kadim Amerika kabileleri arasında nasıl yayıldı?”

Belki cevabı henüz bilinmiyor.

Ancak kesin olan bir şey var:

Köklerini araştıran milletler yükselir, köklerini unutan milletler ise başkalarının yazdığı tarihin içinde kaybolur.

Ve 21. yüzyıl, Türk dünyasının sadece geleceğini değil, geçmişini de yeniden keşfetme yüzyılı olmaya adaydır.