Mürekkep, Kimliği Yaşatır: Nüvvab Mektebi’nden Bulgaristan Türklerinin Kültür Direnişine 
İNSAN, ANCAK “KENDİSİ” KADARDIR 
Bir Mahallenin Kapısından Türkiye’nin Geleceğine: Muhtarlık Kurumu ve Sivil Toplumun Ortak Vizyonu 
Yunan İşgalleri ve Lozan’ın 59. Maddesi 
Bulgaristan’da Eğitim: Bir Milletin Geleceğini Belirleyen Sessiz Mücadele 
Dostluk: Zamanın Eskitemediği En Büyük Servet 
Kalotina Sınır Kapısı’nda Bulgaristan’a Giriş Yapan Araç Trafiği Yoğunluğunu Koruyor 
Bulgaristan’da Cumhurbaşkanlığı Seçimi 25 Ekim’de Yapılacak 
Türk SİHA’ları İnsanlı-İnsansız Ortak Harekât Konseptinde de Başrol Üstlenecek 
Gidenlerin esintisi hala hissedilen bir şehir Dünyanın gözbebeği Güneşin doğuşu ile batışı arasında kalan bir
İçeri girdiğimde keksin bir tütün kokusu genizlerimi yaktı, Ahmet amcam gelmiş… -Dedem sülalenin büyüklerindendi ve
Nasip Kaderin sessiz sözü… Hayat öyle garip bir olay ki, insanoğlunun anlam arayıp anlamlandıramadığı, mantık
Hayatımın sonuna kadar bütün yapmak istediğim bu… Mecbur olduğum seni tanıyarak yürekten çok sevmek
Özledim kokunu Sendeki huzuru özledim Çok uzun zamandır bir umutla uyuyorum Belki bu gece rüyama
Sizi rahatsız etmek için yazıyorum…! İnsan kendine bırakılmış bir varlıktır, gün geçmiyor ki kendisi hakkında
Küçük bir kız biliyorum…Kuşların neşeyle ötüştüğüArıların çiçeklerle oynaştığı cıvıltılı bir yaz sabahındaEvin önündeki merdivenlerde oturmuş…Özgürlüğü
Kıymetli bir tanıdığım bana bugüne kadar hiç aklıma gelmeyen bir soru sordu. “Bulgaristan’dan Türkiye’ye göç
