Özledim kokunu
Sendeki huzuru özledim
Çok uzun zamandır bir umutla uyuyorum
Belki bu gece rüyama gelirsin diye
Bazen o kadar gerçekçi oluyordu ki
Sanki yanıbaşımdasın, hiç dokunamadığım sen…
Gurbette yaşarken bu kadar özlemezdim seni, düşünmezdim…
Göçtü gitti haberini alınca
Işte o an çok özledim
Yıllar geçti dinmedi özlemim, dinmeyecek de sanırım
Keşke mümküm olsaydı
Bir an için sana sarılmak, nefesini hissetmek
Işte böyle zamanlarda
Özlem dayanılmaz oluyor
Hatırlar mısın geziye götürmüşlerdi bizi okuldan 15 günlüğüne
Döndüğümuzde yere çöküp ağlamıştın dizlerinin üstüne, özledim diye
Ya ben!… Kaç sene oldu biliyor musun
Bir de derler, o artık seninledir her daim içinde taşıyacaksın onu
Ben seni icimde taşımak istemiyorum, dizinin dibinde oturmak istiyorum, kokunu hissetmek istiyorum.
Anne…
Benim, sana ihtiyacım var,
Senin huzuruna, sımsıcak göğüsüne…
Bu gece rüyama gel… üstümü ört… sar beni olur mu…
Yazar
Bunu paylaş:
- Facebook üzerinde paylaş (Yeni pencerede açılır) Facebook
- X'te paylaş (Yeni pencerede açılır) X
- LinkedIn'de paylaş (Yeni pencerede açılır) LinkedIn
- Threads'te paylaş (Yeni pencerede açılır) Threads
- WhatsApp'ta paylaş (Yeni pencerede açılır) WhatsApp
- Pinterest'te paylaş (Yeni pencerede açılır) Pinterest
- Telegram'da paylaş (Yeni pencerede açılır) Telegram

Moldova–Romanya Birleşme Planları ve Gagauzya Üzerinden Türkiye’ye Olası Etkileri
İzmir’in Gözyaşı, Milletin Uyanışı
Rayların Üzerinde Avrupa’ya Açılan Kapı: Optima Express ve Yeni Seyahat Kültürü
Roma’nın Sessiz Zaferi: Kimlik Nasıl Kaybedilir?
Bir Milletin Hafızası: Türk Olmak Sadece Bir Kimlik Değil, Bir Yük Taşımaktır
Sessizce Kaybolan Şehirler
Muhalefet: Karşı Durmak Değil, Toplumu Tamamlama Sanatıdır
19 Mayıs: Bir Hafıza Günü Değil, Stratejik Uyanış Günü