Peşmerge, SDG, PKK ve PJAK’ın Geleceği

İsmail CİNGÖZ
Uluslararası Siyaset Uzmanı

Veri kesim tarihi: 1 Ekim 2026

Özet

Amerika Birleşik Devletleri’nin (ABD) 30 Eylül 2026 itibarıyla Irak’taki doğrudan askerî varlığını sona erdirmesi, Peşmerge güçlerine yönelik dört yıllık özel mali destek düzenlemesinin Eylül 2026’da tamamlanması, Suriye Demokratik Güçleri’nin (SDG) bağımsız askerî yapısının feshedilerek Suriye devlet sistemine entegrasyonu ve Türkiye’de PKK’nın silahsızlanma ve örgütsel tasfiye sürecinin hukuki çerçeveye taşınması, Orta Doğu’daki silahlı yapıların geleceğini yeniden gündeme getirmiştir. Bununla birlikte Peşmerge, SDG, PKK ve PJAK aynı hukuki ve siyasi statüye sahip değildir. Bu nedenle bölgesel dönüşümün etnik kimlik üzerinden değil; dış destek, anayasal statü, devlet kapasitesi ve merkezi otoritenin güvenlik alanındaki etkinliği üzerinden değerlendirilmesi daha isabetlidir.

Anahtar Kelimeler: ABD, Irak, Peşmerge, SDG, PKK, PJAK.

 

1. ABD’nin Irak’tan Çekilmesi: Tam Kopuş Değil, Model Değişikliği

ABD ve Irak hükümetleri 27 Eylül 2024’te, Irak ve Şam İslam Devleti (IŞİD) olarak da bilinen DEAŞ terör örgütüne karşı oluşturulan uluslararası koalisyonun Irak’taki askerî misyonunun sona erdirilmesi ve güvenlik ilişkisinin zamanla ikili ortaklıklara dönüştürülmesi konusunda bir takvim açıklamıştı. Takvim iki aşamalıydı: koalisyonun Irak içindeki ana askerî misyonunun Eylül 2025’e kadar sona erdirilmesi, Irak’tan Suriye’deki DEAŞ karşıtı faaliyetlere verilen askerî desteğin ise Eylül 2026’ya kadar sürdürülmesi öngörülmüştü.

İkinci aşamanın tamamlanmasıyla ABD’nin Irak’taki kalan askerî varlığının çekilmesi 30 Eylül 2026’da tamamlandı. ABD Savunma Bakanlığı 30 Eylül 2026 günü, Operation Inherent Resolve (Doğal Kararlılık Harekâtı) kapsamında Irak’ta yürütülen askerî misyonunun sona ermesinin savaş dönemi koalisyon modelinden Irak öncülüğündeki bir güvenlik düzenine ve daha olağan bir ikili güvenlik ilişkisine geçiş anlamına geldiğini açıkladı. Açıklamada Iraklı ortaklara yönelik hedefli eğitim ve istihbarat desteğinin devam edeceği de belirtildi. ABD Merkez Komutanlığı (CENTCOM) ise 30 Eylül 2026’da ABD personeli ve ekipmanının Erbil Hava Üssü’nden düzenli şekilde ayrılışının tamamlandığını ve bunun Operation Inherent Resolve’un Irak’taki misyonunun sonunu oluşturduğunu duyurdu. Dolayısıyla gelişmeyi “ABD, Irak’la ilişkilerini sonlandırdı” şeklinde değil, doğrudan askerî mevcudiyetten devlet-devlet temelli yeni bir güvenlik modeline geçiş olarak değerlendirmek daha isabetlidir (U.S. Department of State, 2024; U.S. Department of Defense, 2026; U.S. Central Command, 2026; Rasheed, 2026).

Irak Kürt Bölgesel Yönetimi (IKBY) de koalisyonun askerî misyonunun sona ermesini ilişkilerin bitişi olarak değil bir “geçiş” olarak değerlendirmekte; Irak merkezi hükümetiyle koordinasyonun ve uluslararası ortaklarla ikili veya çok taraflı güvenlik ilişkilerinin sürdürülmesini öngörmektedir. Bu durum, ABD’nin doğrudan askerî varlığının sona ermesine rağmen Washington ve diğer Batılı aktörlerin bölgedeki bütün güvenlik etkisinin ortadan kalkmadığını göstermektedir (Kurdistan Regional Government, Department of Foreign Relations [KRG-DFR], 2026).

2. Peşmerge: Tasfiye mi, Bağdat’la Daha Sıkı Entegrasyon mu?

ABD Savunma Bakanlığı ile IKBY Peşmerge Bakanlığı arasında 21 Eylül 2022’de yenilenen mutabakat çerçevesinde yürütülen dört yıllık mali destek düzenlemesi Eylül 2026’da sona ermiştir. Peşmerge Bakanlığı yetkilileri, son ödemenin ardından ortaya çıkan finansman ihtiyacının Bağdat tarafından karşılanmasını ve Peşmerge maaşlarının federal güvenlik güçleriyle benzer esaslara bağlanmasını talep etmiştir. Ancak bu gelişme IKBY’nin Bağdat’a mali bağımlılığını yaratmış değildir; maaşlar, federal bütçe payı ve petrol gelirlerinin paylaşımı uzun süredir Erbil-Bağdat ilişkilerinin temel konuları arasındadır (964media, 2026; Kurdistan Regional Government, Department of Media and Information [KRG-DMI], 2026).

Peşmerge ile SDG arasındaki temel fark hukukidir. Irak Anayasası’nın 117. maddesi Irak Kürdistan Bölgesi’ni federal bölge olarak tanımakta; 121. maddesi ise bölgesel yönetime polis, güvenlik kuvvetleri ve bölge muhafızları dâhil kendi iç güvenlik yapılarını kurma ve örgütleme yetkisi vermektedir. Bu nedenle Peşmergeyi PKK, PJAK veya eski SDG ile aynı hukuki kategori içerisinde değerlendirmek doğru değildir (Republic of Iraq, 2005).

Peşmerge açısından 2026’daki önemli gelişme, Irak ordusu içerisinde tasfiye edilmesi değil; tarihsel olarak parti bağlantılı biçimde örgütlenen 70 Kuvvetlerinin (KYB/PUK’a bağlı Peşmerge yapılanması) ve 80 Kuvvetlerinin (KDP’ye bağlı Peşmerge yapılanması) Peşmerge Bakanlığı bünyesinde tek komuta-kontrol sistemi altında yeniden yapılandırılmasıdır. IKBY, bu sürecin tamamlandığını Eylül 2026’da resmen açıklamıştır. Dolayısıyla daha gerçekçi soru, “Peşmerge ortadan kalkacak mı?” değil, “Peşmerge anayasal statüsünü korurken Irak’ın bütçe, savunma ve ortak güvenlik sistemiyle ne ölçüde bütünleşecek ve mevcut federal model uzun vadede hangi biçimde sürdürülecek?” sorusudur (Kurdistan Regional Government, Ministry of Peshmerga Affairs [KRG-MoPA], 2026).

3. SDG ve PKK: İki Farklı Dönüşüm Modeli

Suriye hükümeti ile SDG arasında 18 Ocak 2026’da yapılan mutabakat; Rakka ve Deyrizor’daki idarî yapıların, sınır kapılarının, petrol ve doğal gaz sahalarının merkezi devlet kontrolüne geçmesini ve SDG askerî ve güvenlik personelinin Savunma ve İçişleri bakanlıklarına entegrasyonunu öngörmüştür. 25 Ağustos 2026’da Mazlum Abdi, SDG’nin bağımsız askerî güç olarak misyonunun sona erdiğini ve yapının feshedildiğini açıklamıştır. Reuters da yapının bağımsız askerî varlığının sona erdiğini bildirmiştir (Syrian Arab News Agency [SANA], 2026a, 2026d; Reuters, 2026a).

Bununla birlikte bu durum sahadaki bütün güvenlik sorunlarının ve eski örgütsel bağların kendiliğinden ortadan kalktığı anlamına gelmemektedir. Eylül başında Suriye devletine bağlı güvenlik güçlerinin Haseke ve Kamışlı çevresinde yeni konuşlandırmalar yapması, polis merkezlerinin yeniden faaliyete geçirilmesi ve güvenlik boşluklarının kapatılmasına yönelik çalışmalar, entegrasyonun ilanının ardından kurumsal uygulama aşamasının devam ettiğini göstermektedir. Dolayısıyla SDG’nin bağımsız askerî yapısı feshedilmiş olsa da yeni güvenlik düzeninin kalıcılığı ve bütün eski unsurların yeni sistem içerisindeki konumu süreç içerisinde şekillenmeye devam etmektedir (SANA, 2026c).

ABD de entegrasyonun son aşamasını desteklemiş ve bu süreci Suriye’nin merkezi devlet yapısının güçlendirilmesiyle ilişkilendirmiştir. Bu nedenle Washington’ın SDG’den tamamen çekilmesinden çok, yerel askerî ortaklık modelinin merkezi devlet eksenli bir güvenlik düzenine dönüştürülmesinden söz etmek daha doğru olacaktır (SANA, 2026b; Reuters, 2026a).

Türkiye’de ise yöntem farklıdır. PKK Mayıs 2025’te örgütsel yapısını feshetme ve silah bırakma kararı aldığını açıklamış; Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri António Guterres bu kararı, uygulanması hâlinde uzun süredir devam eden çatışmanın barışçıl çözümü açısından önemli bir adım olarak değerlendirmiştir. Türkiye’de süreç 2026’da hukuki zemine taşınmış ve 7595 sayılı Millî Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun 10 Ağustos 2026’da kabul edilmiş, 18 Ağustos 2026 günü Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir (United Nations in Türkiye, 2025; TBMM, 2026; Reuters, 2026c).

Ancak kanunun yürürlüğe girmesi tasfiye sürecinin tamamlandığı anlamına gelmemektedir. Kanunun öngördüğü soruşturma ve kovuşturmalar ile mahkûmiyet hükümlerinin infazının ertelenmesine ilişkin işlemler ve diğer düzenlemeler; PKK/KCK ve bağlantılı oluşumların fiilî varlığına son verdiğinin ve kontrolündeki silah ve mühimmatın teslim edildiğinin güvenlik kurumlarınca tespit edilmesi ve bu tespitin teyidine ilişkin Millî Güvenlik Kurulu kararının Resmî Gazete’de yayımlanması sonrasına bağlanmıştır. Dolayısıyla Türkiye’deki sürecin nihai sonucu henüz ortaya çıkmış değildir. Silahların tamamen tasfiyesi, örgütsel yapının fiilen sona ermesi ve yeniden örgütlenme ihtimalinin önlenmesi sürecin kalıcılığı açısından belirleyici olacaktır (TBMM, 2026).

Bu nedenle SDG açısından askerî ve idarî entegrasyon, PKK açısından ise silahsızlanma, örgütsel tasfiye ve hukuki-toplumsal yeniden entegrasyon kavramlarının kullanılması daha isabetlidir.

4. PJAK: İran’da Farklı Bir Dosya

PJAK dosyası diğer örneklerden farklıdır. Türkiye’nin resmî yaklaşımında PJAK, PKK/KONGRA-GEL’in İran kolu olarak değerlendirilmektedir. ABD Hazine Bakanlığı da 2009 yılında PJAK’ı Başkanlık Kararnamesi 13224 kapsamında yaptırım listesine almış ve örgütün Kongra-Gel/PKK tarafından kontrol edildiğini açıklamıştır. Dolayısıyla Peşmerge veya geçmişte SDG için kullanılan anlamda, açık kaynaklarda PJAK’a yönelik yerleşik ve resmen ilan edilmiş bir ABD askerî-mali destek programı ortaya konulmuş değildir. Bu nedenle böyle bir programın sona erdiğinden söz etmek de mümkün değildir (Republic of Türkiye Ministry of Foreign Affairs, 2009; U.S. Department of the Treasury, 2009).

Mart 2026’da Reuters, İranlı bazı Kürt silahlı grupların ABD ile temas kurarak İran’a yönelik muhtemel askerî faaliyetler için destek aradığını bildirmiş; ancak CIA veya ABD ordusunun fiilî desteğinin kapsamını bağımsız biçimde doğrulayamadığını özellikle belirtmiştir (Banco et al., 2026). Türkiye Millî Savunma Bakanlığı Mart 2026’da PJAK’ın faaliyetlerinin yakından izlendiğini açıklamıştır (Reuters, 2026b).

Bununla birlikte Türkiye’de PKK’ya yönelik silahsızlanma ve tasfiye süreci ile Suriye’de SDG’nin merkezi devlet yapısına entegrasyonu, İran-PJAK hattında aynı yöntem ve takvimle tekrarlanacak süreçler olarak değerlendirilemez. İran’ın güvenlik yaklaşımı, PJAK’ın faaliyet alanı ve bölgesel koşullar farklı olduğundan, PJAK’ın geleceğinin ayrıca değerlendirilmesi gerekmektedir.

Silahlı Çatışma Konum ve Olay Verileri (Armed Conflict Location & Event Data – ACLED) tarafından yayınlanan değerlendirmelere göre Haziran 2026’da İran’ın batısında PJAK ile İran güvenlik güçleri arasında yeniden çatışmalar yaşanmış; ayrıca Khori Hiwa adlı yeni ilan edilmiş bir Kürt silahlı yapılanması bölgede eylem üstlenmiştir. Bu gelişmeler, İran-PJAK hattında güvenlik ortamının henüz istikrara kavuşmadığını ve bölgenin yeni örgütsel yapılanmalar ile farklı çatışma dinamiklerine açık olmaya devam ettiğini göstermektedir (Eissa et al., 2026).

5. Dış Destek Azaldığında Silahlı Yapılar Sona Erer mi?

Akademik literatür, dış devlet desteğinin silahlı örgütlere finansman, silah, eğitim, istihbarat, güvenli alan ve siyasi koruma sağlayarak askerî kapasitelerini önemli ölçüde artırabildiğini göstermektedir. Bununla birlikte dış destekçilerin çekilmesi bir örgütün otomatik olarak ortadan kalkması anlamına gelmez. Yerel finansman, sınır aşan ağlar veya farklı dış destekçiler daha küçük ölçekli silahlı yapıların varlığını sürdürmesine imkân verebilir. Buna karşılık geniş toprakları kontrol eden, hiyerarşik komuta yapısına sahip silahlı birlikler ve paralel idarî kurumlar oluşturan yapıların güçlü dış destek olmaksızın aynı kapasiteyi koruması çok daha güçtür (Byman et al., 2001; Salehyan et al., 2011).

Bu nedenle bölgedeki gelişmeleri “silahlı yapıların tamamen sona ermesi”nden ziyade, merkezi devletlerden bağımsız geniş askerî-siyasi alanların daralması olarak okumak daha ihtiyatlıdır. ABD’nin Irak’tan çekilmesi de bütün devlet dışı silahlı yapıların zayıflaması anlamına gelmemektedir. İran bağlantılı bazı Iraklı silahlı grupların Bağdat’ın silahsızlanma taleplerine direnmesi, farklı dış destek mekanizmalarının devrede olduğu durumlarda silahlı kapasitenin sürdürülebileceğini göstermektedir (Georgy & Rasheed, 2026).

6. Türkiye ve Bölge Açısından Sonuç

Türkiye açısından Suriye’de SDG’nin bağımsız askerî yapısının sona ermesi ile PKK’nın tasfiye sürecinin aynı döneme denk gelmesi güvenlik ortamında önemli bir değişimdir. Ancak bunun kalıcı sonuç üretmesi, başta Suriye ve Irak olmak üzere bölge devletlerinin sınırlar, güvenlik kurumları ve ekonomik kaynaklar üzerindeki denetimlerini sürdürebilmelerine bağlıdır. Silahlı yapıların bıraktığı alanlar etkin devlet kurumları tarafından doldurulamazsa, yeni silahlı yapılanmaların veya tasfiye sürecine giren örgütlerden ayrılan grupların ortaya çıkması ihtimali bütünüyle ortadan kalkmayacaktır.

Irak bakımından Peşmerge’nin geleceğini doğrudan bir “tasfiye” ihtimali üzerinden değil, anayasal statüsünü korurken Bağdat’la mali, askerî ve operasyonel bağlarının giderek güçlenmesi üzerinden değerlendirmek daha gerçekçidir. Bununla birlikte bu modelin uzun vadede mevcut biçimiyle devam edip etmeyeceği; Irak’ın federal yapısının işleyişine, Erbil-Bağdat bütçe ilişkilerine ve merkezi devletin güvenlik alanındaki ağırlığının nasıl gelişeceğine bağlı olacaktır.

Suriye’de SDG’nin bağımsız askerî yapısının sona erdirildiği açıklanmış olsa da entegrasyonun sahadaki bütün boyutlarının kurumsallaşması devam etmektedir. Türkiye’de PKK’nın silahsızlanma ve örgütsel tasfiye süreci hukuki zemine taşınmış olmakla birlikte uygulamadaki nihai sonuç henüz ortaya çıkmış değildir. İran-PJAK hattında ise silahlı çatışma ihtimali ve yeni örgütsel yapılanmaların ortaya çıkabilme riski devam etmektedir. Dolayısıyla bölgesel eğilim devletlerin kendi sınırları içerisindeki silahlı kapasite üzerindeki denetimlerini artırmaları yönünde olsa da bunun tamamlanmış ve geri döndürülemez bir süreç olduğu sonucuna varmak için henüz erkendir.

Sonuç

2026 itibarıyla bölgede belirginleşen temel eğilim, devletlerin kendi sınırları içerisindeki silahlı güçler üzerindeki denetimlerini artırmaya çalışmalarıdır. Ancak bu süreç her ülkede aynı yöntemle ilerlememekte ve henüz tamamlanmış görünmemektedir.

Dolayısıyla çalışmanın temel sorusu yalnızca “Dış askerî, mali ve siyasi destek azaldığında bu yapıların geleceği ne olacaktır?” biçiminde kurulmamalıdır. Asıl mesele, dış destek ve siyasi koruma zayıfladığında, merkezi devlet otoritesi dışında veya ona paralel silahlı kapasite oluşturan yapıların askerî-siyasi varlıklarını sürdürme imkânlarının ne ölçüde devam edebileceğidir.

Mevcut gelişmeler, dış desteğin azalmasının bütün silahlı yapılar üzerinde aynı sonucu doğurmadığını göstermektedir. Geniş toprak kontrolüne, hiyerarşik komuta yapısına sahip silahlı birliklere ve paralel idarî kurumlara dayanan yapıların mevcut kapasitelerini koruması daha güç hâle gelirken; daha küçük ölçekli yapılanmalar yerel finansman kaynakları, sınır aşan ağlar veya farklı dış destek mekanizmaları sayesinde varlıklarını sürdürebilmektedir.

Bu nedenle bölgenin geleceğini belirleyecek temel unsur, yalnızca ABD’nin askerî varlığındaki değişim değil; silahlı yapılara farklı dış aktörler tarafından sağlanan askerî, mali, siyasi, lojistik ve diplomatik desteğin nasıl dönüşeceği ile Türkiye, Irak, Suriye ve İran’ın kendi egemenlik alanları içerisinde güvenlik otoritesini ne ölçüde yeniden tesis edebileceği olacaktır.

Dış desteğin azalması tek başına silahlı yapıların sona ermesini garanti etmemektedir; belirleyici olan, ortaya çıkan güvenlik ve yönetim boşluklarının meşru ve işleyen devlet kurumları tarafından doldurulabilmesidir. Bu bakımdan önümüzdeki dönemin temel meselesi, yalnızca hangi silahlı yapının varlığını sürdürüp sürdüremeyeceği değil, Orta Doğu’da devlet otoritesine paralel askerî ve siyasi alanların daralıp daralmayacağı ve bölgesel güvenlik düzeninin yeniden devlet merkezli bir yapıya evrilip evrilmeyeceğidir.

 

Kaynakça

964media. (2026, September 26). Coalition funding for Peshmerga ends as four-year agreement expires. https://en.964media.com/53042/ (Erişim: 01.10.2026).

Banco, E., Pamuk, H., & Landay, J. (2026, March 4). U.S., Kurds discuss potential Iran military operation, sources say. Reuters. https://www.reuters.com/world/asia-pacific/us-kurds-discuss-potential-iran-military-operation-sources-say-2026-03-04/ (Erişim: 01.10.2026).

Byman, D. L., Chalk, P., Hoffman, B., Rosenau, W., & Brannan, D. (2001). Trends in outside support for insurgent movements. RAND Corporation. https://www.jstor.org/content/oa_book_monograph/10.7249/mr1405oti (Erişim: 01.10.2026).

Eissa, S., Taha, A. R., & Mehvar, A. (2026, July 3). Middle East overview: July 2026. ACLED. https://acleddata.com/update/middle-east-overview-july-2026 (Erişim: 01.10.2026).

Georgy, M., & Rasheed, A. (2026, September 9). Why is US ally Iraq unable to disarm Iran’s militia allies? Reuters. https://www.reuters.com/world/middle-east/why-is-us-ally-iraq-unable-disarm-irans-militia-allies-2026-09-09/ (Erişim: 01.10.2026).

Kurdistan Regional Government, Department of Foreign Relations. (2026, September 30). KRG Department statement on the end of the Global Coalition’s military mission. https://gov.krd/dfr-en/activities/news-and-press-releases/2026/october/krg-department-statement-on-the-end-of-the-global-coalition-s-military-mission/ (Erişim: 01.10.2026).

Kurdistan Regional Government, Department of Media and Information. (2026, September 9). KRG delegation holds Baghdad talks on 2027 federal budget. https://gov.krd/dmi-en/activities/news-and-press-releases/2026/september/krg-delegation-holds-baghdad-talks-on-2027-federal-budget/ (Erişim: 01.10.2026).

Kurdistan Regional Government, Ministry of Peshmerga Affairs. (2026, September 10). MoPA announces completion of Peshmerga unification and reorganisation. https://gov.krd/mopa-en/activities/news-and-press-releases/2026/september/mopa-announces-completion-of-peshmerga-unification-and-reorganisation/ (Erişim: 01.10.2026).

Rasheed, A. (2026, September 29). US forces exit Iraq after two decades, leaving opening for Iran. Reuters. https://www.reuters.com/world/middle-east/us-forces-exit-iraq-after-two-decades-leaving-opening-iran-2026-09-29/ (Erişim: 01.10.2026).

Republic of Iraq. (2005). Constitution of the Republic of Iraq. https://www.wipo.int/wipolex/en/legislation/details/10027 (Erişim: 01.10.2026).

Republic of Türkiye Ministry of Foreign Affairs. (2009, February 5). Statement of the Spokesman of the Ministry of Foreign Affairs of Turkey in response to a question. https://www.mfa.gov.tr/sc_3—5-february-2009_-statement-of-the-spokesman-of-the-ministry-of-foreign-affairs-of-turkey-in-response-to-a-question.en.mfa (Erişim: 01.10.2026).

Reuters. (2026a, August 25). Syria’s Kurdish-led SDF dissolves as part of integration with Damascus. https://www.reuters.com/world/middle-east/syrias-kurdish-led-sdf-dissolves-part-integration-with-damascus-2026-08-25/ (Erişim: 01.10.2026).

Reuters. (2026b, March 5). Turkey says it is closely following actions of Iranian Kurdish PJAK militant group. https://www.reuters.com/business/media-telecom/turkey-says-it-is-closely-following-actions-iranian-kurdish-pjak-militant-group-2026-03-05/ (Erişim: 01.10.2026).

Reuters. (2026c, August 10). Turkish parliament passes landmark law to advance PKK peace process. https://www.reuters.com/world/middle-east/turkish-parliament-passes-landmark-law-advance-pkk-peace-process-2026-08-10/ (Erişim: 01.10.2026).

Salehyan, I., Gleditsch, K. S., & Cunningham, D. E. (2011). Explaining external support for insurgent groups. International Organization, 65(4), 709–744. doi:10.1017/S0020818311000233 (Erişim: 01.10.2026).

Syrian Arab News Agency. (2026a, August 25). Abdi announces end of SDF mission as forces integrate into Syrian Army. https://sana.sy/en/syria/2338549/ (Erişim: 01.10.2026).

Syrian Arab News Agency. (2026b, August 26). Barrack hails SDF integration as historic step toward a unified Syria. https://sana.sy/en/international/2338573/ (Erişim: 01.10.2026).

Syrian Arab News Agency. (2026c, September 2). Syrian security forces deploy in Hasakah to address security gaps, official says. https://sana.sy/en/syria/2339853/ (Erişim: 01.10.2026).

Syrian Arab News Agency. (2026d, January 18). Terms of the ceasefire and integration agreement between Syria and SDF. https://sana.sy/en/syria/2291194/ (Erişim: 01.10.2026).

Türkiye Büyük Millet Meclisi. (2026). Millî Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun, Kanun No. 7595. https://www.tbmm.gov.tr/Yasama/Kanun/3270cca3-ed00-434b-aa64-019fd1c2dd00 (Erişim: 01.10.2026).

United Nations in Türkiye. (2025, May 13). UN Secretary-General has welcomed the announcement that the PKK will disarm. https://turkiye.un.org/en/294213-un-secretary-general-has-welcomed-announcement-pkk-will-disarm (Erişim: 01.10.2026).

U.S. Central Command. (2026, September 30). U.S. Forces End Operation Inherent Resolve Mission in Iraq. Defense Visual Information Distribution Service. https://www.dvidshub.net/news/575965/us-forces-end-operation-inherent-resolve-mission-iraq (Erişim: 01.10.2026).

U.S. Department of Defense. (2026, September 30). Statement by Chief Pentagon Spokesman Sean Parnell on the conclusion of the U.S. military mission in Iraq. https://www.defense.gov/News/Releases/Release/Article/4614195/ (Erişim: 01.10.2026).

U.S. Department of State. (2024, September 27). Joint statement announcing the timeline for the end of the military mission of the Global Coalition to Defeat ISIS in Iraq. https://2021-2025.state.gov/joint-statement-announcing-the-timeline-for-the-end-of-the-military-mission-of-the-global-coalition-to-defeat-isis-in-iraq/ (Erişim: 01.10.2026).

U.S. Department of the Treasury. (2009, February 4). Treasury designates Free Life Party of Kurdistan a terrorist organization. https://home.treasury.gov/news/press-releases/tg14 (Erişim: 01.10.2026).

 

 

Yazar Biyografisi

İsmail Cingöz; Uluslararası Siyaset Uzmanı ve Kapadokya Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Doktora Programı öğrencisidir. BULTÜRK Ankara Temsilcisi, TDPB Basın Kulübü Başkanı ve Dünya Avşarlar Derneği Türk Dünyasından Sorumlu Genel Başkan Yardımcısıdır.

Akademik ve mesleki çalışma alanları; uluslararası güvenlik, jeopolitik, savunma sanayii çalışmaları, Türk dış politikası, Türk Dünyası ve çağdaş uluslararası sistemin dönüşümü üzerine yoğunlaşmaktadır.