Raziye ÇAKIR

Öğrendim ki…
Anlamak yetmez bazen,
Ayağa kalkmak gerekir.

Öğrendim ki…
Kalp yorulur ama akıl pusula gibidir,
Kaybolduğunu sandığında yön gösterir.

Öğrendim ki…
Sabır susmak değildir,
Doğru anı bekleyerek adım atmaktır.

Öğrendim ki…
Her yara iz bırakır,
Ama her iz bir ders taşır.

Öğrendim ki…
Kendine acımak kolay,
Kendini toparlamak zordur.
Ama insanı ileri götüren de budur.

Öğrendim ki…
Hayat, bekleyenleri değil
Yürümeyi göze alanları ödüllendirir.

Ve öğrendim ki…
Düşünmeden yaşanan hayat savrulur,
Akılla yürünmeyen yol insanı yorar.

Çünkü hayat
Yan gel yat yeri değil,
Aklını omzuna alıp
İnsan kalmayı başararak
Yürüyeceğin bir imtihandır.