BULTÜRK İzmir Şubesi Açılış Konuşması
Rafet ULUTÜRK — BULTÜRK Genel Başkanı

Kıymetli protokol mensupları,
Sivil toplum kuruluşlarımızın değerli temsilcileri,
Değerli basın mensupları,
Aziz soydaşlarım, sevgili gençler,
Saygıdeğer hanımefendiler ve beyefendiler,

Hepinizi şahsım ve Bulgaristan Türkleri Kültür ve Hizmet Derneğimiz BULTÜRK adına saygıyla, sevgiyle ve muhabbetle selamlıyorum.

Güzel İzmir’imizde, ailemizin yeni bir halkasını oluşturduğumuz bu anlamlı günde bizlerle birlikte olduğunuz için her birinize gönülden teşekkür ediyorum.

Hoş geldiniz, sefalar getirdiniz!
Sözlerimin başında, gönderdikleri çelenklerle açılış sevincimizi paylaşan, bizlere destek ve iyi dileklerini ileten AK Parti Genel Başkan Vekili Sayın Efkan Âlâ Beyefendi’ye; Bulgaristan İçişleri Bakanı Sayın İvan Demerciev Beyefendi’ye ve Kırcaali Valisi Sayın Biser Nikolov Beyefendi’ye şahsım ve camiamız adına şükranlarımı sunuyorum.

Bu nazik ilgiyi, insanlarımız arasında kurmaya çalıştığımız gönül bağlarına ve Türkiye–Bulgaristan dostluğuna verilmiş kıymetli bir destek olarak görüyoruz.
Çelenkleriyle, mesajlarıyla ve güzel dilekleriyle yanımızda bulunan bütün kurumlarımıza, değerli yöneticilerimize ve dostlarımıza teşekkür ediyorum.

Bizleri bugün burada buluşturan, İzmir Şubemizin kuruluşu için emek veren Şube Başkanımız Özcan Barış kardeşimi ve yol arkadaşlarını gönülden kutluyorum. Yönetim kurulumuzun değerli üyelerine, gönüllülerimize, hazırlıklarda çalışan kardeşlerimize ve onlara destek olan ailelerine ayrı ayrı teşekkür ediyorum.

Davetimize icabet ederek salonumuzu dolduran siz kıymetli misafirlerimiz; varlığınızla sevincimizi büyüttünüz, gücümüze güç kattınız.
Bugün burada gösterdiğiniz desteğin karşılığını, insanımıza hizmet ederek vermek bizim boynumuzun borcudur.

Aziz kardeşlerim,
Ben bugün buraya, gönlümde bir coğrafyanın hatırasını taşıyarak geldim.

Ben Tuna’nın aktığı yerlerden geldim.
Dobruca’nın başakları güneşte altın gibi parlayan tarlalarından, Deliorman’ın derin ormanlarından geldim.
Rodopların sisli sabahlarından, Rila’nın kar tutan zirvelerinden, Arda boyunun su sesinden geldim.

Arda’nın kıvrımlarında çocukluğumuzun izlerini, Tunca’nın kıyılarında bekleyişlerimizi, Meriç’in akışında kavuşma umudumuzu taşıyarak geldim.

O suların birbirine kavuşmasında, farklı yollardan gelip anavatanda buluşan ailelerimizin hikâyesini görüyorum.

Ben o yollardan yürüyüp gelenlerdenim. Bir yanı doğduğu topraklarda kalan, bir yanı Türkiye’de yeniden hayat kuranlardanım.
Sizlere Balkanlardan, Rumeli’den, evlâd-ı fâtihan yurtlarından selam getirdim.

Köy çeşmesinin başında konuşan annelerimizden, nasırlı elleriyle ailesine gelecek hazırlayan babalarımızdan selam getirdim.
Bayram sabahlarının telaşından, düğünlerimizin türküsünden, kış gecelerinde anlatılan hatıralardan selam getirdim.

“Yolunuz açık olsun” derken gözyaşını saklayanlardan, “Bizi unutmayın” diye arkamızdan seslenenlerden selam getirdim.
Bugün o selamı İzmir’in gönlüne bırakıyorum.

Kıymetli dostlarım,
Bizim hikâyemizde, insanın yaşadığı her yere yanında götürdüğü bir memleket vardır.

Bir türkünün ilk sözünde hatırladığımız sokaklar, bir ekmek kokusuyla gözümüzün önüne gelen evler, yıllar sonra bile sesini unutamadığımız insanlar vardır.

Bazen biri köyümüzün adını söyler; içimizde bir kapı açılır. O kapıdan çocukluğumuz girer. Annemizin sesi gelir. Babamızın eve dönüşünü hatırlarız.
Aramızda, doğduğu evin kapısını son kez kapatırken ne zaman dönebileceğini bilmeyenler var.

Bir valize çocuklarının elbiselerini yerleştirirken kendi hatıralarına yer bulamayan anneler var. Evlatları korkmasın diye gözyaşını içine akıtan babalar var.
Adımızın, dilimizin ve kimliğimizin baskı gördüğü dönemleri yaşayan büyüklerimiz var.

Bugün onların önünde saygıyla eğiliyorum.
Hayatta olan büyüklerimizin ellerinden öpüyor; aramızdan ayrılan annelerimizi, babalarımızı ve yol arkadaşlarımızı rahmetle anıyorum.

Onlar ağır şartlar altında ailelerini ayakta tuttular. Çalıştılar, ürettiler, çocuklarını okuttular. Kendi yorgunluklarını erteleyip evlatlarının geleceğini öne koydular.

Bugün burada özgüvenle konuşabiliyorsak, çocuklarımızın geleceğine dair hayaller kurabiliyorsak, bunda onların alın terinin ve fedakârlığının büyük payı vardır.
Bize düşen, onların emeğini çocuklarımızın önünü açan bir hizmete dönüştürmektir.

Aziz soydaşlarım,
İzmir, nice ailemizin yeniden hayata tutunduğu şehirdir.

İlk işini burada bulanlarımız, çocuğunu burada okutanlarımız, ilk evinin anahtarını burada eline alanlarımız var.
İnsanlarımızın emeği bu şehrin fabrikalarına, dükkânlarına, tarlalarına, okullarına ve hastanelerine karıştı.
İşçi olduk, esnaf olduk, öğretmen, mühendis, hekim, çiftçi olduk. Komşuluk ettik, dostluk kurduk; İzmir’in sevincini de sıkıntısını da paylaştık.
Bu şehirde hayat kurduk. Bu şehrin geleceğinde de sorumluluk alacağız.

Çocuklarımızın eğitiminden mahallemizin ihtiyaçlarına, kültür hayatından yerel yönetimlere kadar ortak hayatımızı ilgilendiren meselelerde bilgiyle, emekle ve yapıcı önerilerle yer alacağız.
İnsanlarımızın birikiminin görünür olmasını, kadınlarımızın ve gençlerimizin karar süreçlerine daha güçlü katılmasını istiyoruz.

Bunun yolu, birbirimizi tanımaktan ve birlikte çalışmayı öğrenmekten geçiyor.
Bugün açtığımız BULTÜRK İzmir Şubesi, bu iradenin bir ifadesidir.

Değerli misafirlerimiz,
Aynı şehirde yaşadığımız hâlde birbirimizin derdinden habersiz kalabiliyoruz. Aynı sorunlarla karşılaşıyor, çözümü ayrı ayrı arıyoruz.
Birimizin bildiği yol, diğerimize ulaşmıyor. Birimizin yaşadığı tecrübe, başka bir aileyi aylarca sürecek bir uğraştan kurtarabilecekken aramızda kalıyor.

Şubemiz bu mesafeleri kısaltmalıdır.
Bir büyüğümüz buraya geldiğinde kendisini dinleyen insanlar bulmalıdır. Bir annemiz evladının derdini paylaşabilmelidir. Bir gencimiz fikrini çekinmeden anlatabilmelidir.
Elinde belgeleriyle gelen soydaşımız, hangi kuruma başvuracağını ve nasıl ilerleyeceğini öğrenebilmelidir.

Bu kapıdan giren insanımız, “Burada beni anlayan, sözümü önemseyen biri var” diyebilmelidir.

Vatandaşlık işlemleri, isim denklik belgeleri, aile kayıtlarındaki farklılıklar, sosyal güvenlik ve emeklilik başvuruları, eğitim ve mesleki denklik süreçleri birçok ailemiz için ciddi emek gerektiriyor.

Şubemizin sorumluluğu; güvenilir bilgiye ulaşılmasına yardımcı olmak, ihtiyaç hâlinde uzmanlara yönlendirmek, ortak sorunları ilgili kurumlara düzenli biçimde aktarmak ve süreci takip etmektir.

İnsanımıza yapabileceklerimizi açıkça anlatacağız. Verdiğimiz sözün arkasında duracağız. Sonuç alamadığımız yerde de kendisini habersiz bırakmayacağız.
Güven, böyle büyür. Kurumların itibarı, insanın derdine gösterdiği özenle kazanılır.

Kıymetli kardeşlerim,
BULTÜRK olarak sorumluluğumuz, Türkiye’de yaşayan soydaşlarımızla Bulgaristan’daki kardeşlerimizin hayatlarına birlikte dokunmayı gerektiriyor.

Bulgaristan’daki çocuklarımızın Türkçelerini öğrenebilmesi, kültürlerini yaşatabilmesi, insanlarımızın inançlarını özgürce yaşayabilmesi ve toplumsal hayata eşit şartlarda katılabilmesi temel önceliklerimiz arasındadır.

Köylerimizin hafızasını, mezarlıklarımızı, ibadethanelerimizi ve kültürel mirasımızı korumak istiyoruz.
Vakıf ve mülkiyet meselelerinin hakkaniyetle ele alınmasını, insanlarımızın karşılaştıkları sorunları güven içinde dile getirebilmesini önemsiyoruz.

Bu çalışmaların merkezinde insan onuru, hukuk ve eşit vatandaşlık anlayışı bulunacaktır.
Bir haksızlık anlatıldığında dikkatle dinleyecek, meseleyi araştıracak, belgeleriyle doğru muhataplara taşıyacak ve sonucunu takip edeceğiz.

Türkiye ile Bulgaristan arasında ailelerimizden, hatıralarımızdan ve günlük hayatımızdan doğan güçlü bağlar var. Bu bağları karşılıklı anlayışın, komşuluğun ve dostluğun gelişmesi için değerlendireceğiz.
Haklarımızı açıkça dile getirecek, çözüm için diyalog kuracak, insanlar arasındaki güveni güçlendireceğiz.

Arzumuz; ailelerin birbirine daha kolay ulaşabildiği, gençlerin eğitim ve kültür yoluyla buluşabildiği, herkesin haklarına güvenerek yaşayabildiği bir gelecektir.

Aziz dostlarım,
Bu geleceğin kurulmasında kadınlarımızın emeği ve sözü belirleyici olacaktır.

Kadınlarımız yıllarca ailelerimizin yükünü taşıdı. Göçün zorluğunu yaşadı, evi ayakta tuttu, çocuklarımızı yetiştirdi, kültürümüzü günlük hayatın içinde yaşattı.
Bir ninninin sözünde, bir bayram hazırlığında, bir yemeğin tarifinde onların emeği vardır.

Bu büyük birikimin derneğimizin yönetiminde, kararlarında ve projelerinde karşılık bulmasını istiyoruz.
Kadınlarımızın fikirlerini dinleyen, çalışmalarına kaynak ve imkân sağlayan, sorumluluğu paylaşan bir anlayışla hareket etmeliyiz.

Sevgili gençler,
Sizlere de gönlümden seslenmek istiyorum.
İyi okuyun. Mesleğinizi iyi öğrenin. Bilimi, teknolojiyi ve dünyadaki gelişmeleri takip edin. Yabancı diller öğrenin. Bildiklerinizi insanlara faydalı olacak işlere dönüştürün.

Ailenizin hikâyesini de öğrenin.
Büyükannenizin yanına oturun; çocukluğunu sorun. Babanıza ilk iş gününü, annenize buraya geldiğinde en çok neye özlem duyduğunu sorun.
Fotoğrafların arkasına isimleri yazın. Büyüklerinizin rızasını alarak seslerini, hatıralarını kaydedin.

Bir gün o sesi yeniden duymak isteyeceksiniz. O gün geldiğinde elinizde yalnızca solmuş bir fotoğraf kalmasın.
Köklerinizi tanıyın; oradan aldığınız güçle kendi yolunuzu açın.

BULTÜRK’te fikirlerinize, sorularınıza, eleştirilerinize ve projelerinize yer var. Sorumluluk almanızı, üretmenizi ve yönetimde söz sahibi olmanızı istiyoruz.

Bizlerin görevi de sizlere alan açmak, tecrübemizi paylaşmak ve ihtiyaç duyduğunuzda yanınızda durmaktır.
Gençlere kavgalarımızı değil, hedeflerimizi bırakalım. Onların enerjisini ortak geleceğimizi kuracak çalışmalarda buluşturalım.

Değerli yol arkadaşlarım,
Bu düşüncelerin hayatta karşılık bulması için düzenli çalışmamız gerekiyor.
Çocuklarımız için Türkçe ve kültür buluşmaları düzenleyelim. Gençlerimizi farklı mesleklerden insanlarla bir araya getirelim. Eğitim ve kariyer konusunda yol gösterelim.

Ailelerimizin ihtiyaç duyduğu konularda uzmanların katıldığı bilgilendirme toplantıları yapalım. Büyüklerimizin hatıralarını sözlü tarih çalışmalarıyla kayda alalım.

Yalnız yaşayan büyüklerimizi ziyaret edelim. Desteğe ihtiyaç duyan ailelerimize, onurlarını incitmeden ulaşalım.

İzmir’deki Balkan ve Rumeli dernekleriyle, üniversitelerle, yerel yönetimlerle ve kamu kurumlarıyla ortak çalışmalar geliştirelim.
Görevleri paylaşalım, başvuruları özenle takip edelim, kişisel bilgileri koruyalım. Belirli aralıklarla çalışmalarımızı değerlendirelim.

Kendimize soralım:
Kaç insanımıza doğru bilgi ulaştırdık? Kaç gencimize yol gösterdik? Kaç büyüğümüzün kapısını çaldık? Kaç ailemizin meselesini takip ettik?

Çocuklarımıza hangi kalıcı eseri, hangi güzel alışkanlığı kazandırdık?
Şubemizin başarısı, bu sorulara vereceğimiz cevaplarda görülecektir.

Aziz kardeşlerim,
Birlikte çalışmak sabır ister. Birbirimizi dinlemek, farklı düşüncelere hürmet etmek, sorumluluğu paylaşmak ister.

Bu çatı altında her soydaşımız kendisini rahatça ifade edebilmelidir. Yaşı, mesleği, geldiği köy veya siyasi görüşü ne olursa olsun herkes hürmet görmelidir.
Birimizin derdi, diğerimizin de meselesi olabilmelidir.

Bilgisi olan paylaşsın. Vakti olan gönüllü olsun. Bir gencimize yol gösterebilen elinden tutsun. Bir büyüğümüzün yalnızlığını bilen kapısını çalsın.
Bazen zamanında açılan bir telefon, samimi bir ziyaret, dikkatle dinlenmiş bir dert insanın hayatında büyük bir fark yaratır.

Dayanışmamız, birbirimizin hayatına gösterdiğimiz bu özenle büyüyecektir.
Kıymetli misafirlerimiz,

Sözlerimi tamamlarken, başta Özcan Barış kardeşim olmak üzere bu güzel buluşmaya emek veren bütün yol arkadaşlarımı bir kez daha kutluyorum.

Bir kuruluşun arkasında çoğu zaman görünmeyen emekler vardır. Yapılan görüşmeler, ayrılan vakitler, taşınan eşyalar, tekrar tekrar düşünülen ayrıntılar vardır.
Bugün burada gördüğümüz güzellikte o emeklerin payı büyüktür. Her birinizin eline, yüreğine sağlık.

Dileğim şudur: Yıllar sonra bu şubenin kuruluş günü hatırlandığında insanlarımız şöyle desin:
“Ben orada bir dost buldum.”

“Çocuğum orada kendisine yol gösteren insanlarla tanıştı.”
“Annemin, babamın hatırası orada dinlendi.”

“Zor bir günümde o kapıyı çaldım; beni dinlediler, benimle ilgilendiler.”
İşte o zaman bugün yaptığımız açılış gerçek anlamını bulacaktır.

Ben Tuna’nın aktığı yerlerden, Dobruca’nın altın tarlalarından, Deliorman’ın derin ormanlarından getirdiğim selamı sizlere emanet ediyorum.
O selamın içinde annelerimizin duası, babalarımızın alın teri ve büyüklerimizin emaneti var.

Şimdi o emaneti birlikte taşıyacağız.
Birbirimizi dinleyerek, çocuklarımıza sahip çıkarak, büyüklerimizi unutmadan, haklarımızı savunarak ve verdiğimiz sözleri tutarak…

Tuna’dan İzmir’e uzanan bu büyük ailede hatıramız bir, geleceğimiz ortaktır.
Allah, BULTÜRK İzmir Şubemizi darda kalanın kapısını bildiği, gencin umutla geldiği, büyüğün hürmet gördüğü bir yuva eylesin.
Soydaşlarımıza, güzel İzmir’imize, ülkemize ve Türkiye–Bulgaristan dostluğuna hayırlı hizmetler yapmayı bizlere nasip etsin.

Birliğimiz daim, muhabbetimiz güçlü, hizmetimiz bereketli olsun.
Hepinize Balkanlardan, Rumeli’den, evlâd-ı fâtihan yurtlarından bir kez daha selam olsun!
Sağ olun, var olun.
Allah’a emanet olun!

Yazar